silhouetten monniken

 

De Sint-Sixtusabdij van Westvleteren

 

 

NL FR EN

Het wapenschild van de abdij
Home
Leven als monnik
Geschiedenis abdij
Kruisweg
Gastenhuis
Claustrum
Brouwerij
Ter meditatie
Links
Woorduitleg
Site map
 
Verbouwingen
Nieuws

Zuid-Oost gevel

De verbouwingen: Artikel Kerknet


Vernieuwde Sint-Sixtusabdij Westvleteren in 2010

De broeders van de Sint-Sixtusabdij van Westvleteren laten straks verbouwingswerken uitvoeren aan de kloostergebouwen. Het architectenbureau ‘awg architecten Antwerpen’ van bOb van Reeth en het architectenkantoor ‘Lambert-Vancoppenolle Roeselare’ maakten het ontwerp. Binnenkort dient de Sint-Sixtusabdij bij de Stedenbouwkundige Dienst (AROHM) te Brugge de bouwaanvraag in. Het wordt een grondige verbouwing met deels nieuwbouw en deels verbouwing van de oude abdijkerk. Halfweg 2008 vangen de werken die anderhalf jaar zullen duren, aan. De verhuis van de gemeenschap naar de nieuwe gebouwen is voorzien begin 2010.

“Enerzijds is het nodig om onze kloostergebouwen ‘bij de tijd’ te brengen, ze aan te passen aan de huidige en toekomstige noden van onze gemeenschap”, merkt broeder Manu Van Hecke, vader abt, op. “Zo komen er onder andere individuele kamers in plaats van de gemeenschappelijke slaapzaal. Ook voorzien we goed uitgeruste ziekenkamers. Anderzijds worden we geconfronteerd met grote scheuren en verzakkingen in een deel van de gebouwen.”

“In de eerste verkennende gesprekken met de architecten ervaarden we een affiniteit met waarden die wij als monniken belangrijk achten: soberheid en eenvoud, echtheid en schoonheid, duurzaamheid, oog voor innerlijkheid, evenwicht tussen gemeenschapszin en persoonlijke verantwoordelijkheid, eerbied voor de cisterciënzertraditie en een hedendaagse vormgeving.”

“Onze huidige kerk blijft behouden en wordt een vleugel van het nieuwe kloostervierkant. De oude kerk, die van 1840-1849 dateert, wordt herbestemd tot refter en bibliotheek”, belicht de abt de plannen. “Wij beogen een sobere en duurzame nieuwbouw met op de benedenverdieping de kapittelzaal, het scriptorium, het noviciaat, een gemeenschapsruimte, enkele burelen en de ziekenafdeling. Op de verdieping komen de kamers voor de broeders. Omwille van de stabiliteit wordt het geheel onderkelderd. Dat biedt ruimte voor verschillende werkplaatsen. Tevens kiezen we voor een laagenergie-gebouw uit milieuoverwegingen en om stookkosten te beperken.”

Om de nodige fondsen bijeen te brengen, rekent de abdijgemeenschap op giften en renteloze leningen. “Onze monastieke gemeenschap heeft een eigen plaats in onze kerk en samenleving. Heel wat mensen komen bij ons om steun, rust, bezinning en gebed. Op onze beurt weten wij ons gedragen door die grotere gemeenschap. De solidariteit en de hulp die we mogen ondervinden, zijn voor ons onontbeerlijk en scheppen ook een reële verbondenheid”, beseft vader abt.
Meer trappistenbier brouwen is uitgesloten vermits de brouwerij nu al de maximale capaciteit bereikt. “De brouwerij uitbreiden zou een heel andere aanpak en dynamiek vergen met meer geschoold personeel, nieuwe investeringen en een grotere werkdruk voor de broeders. De verhouding gemeenschap–brouwerij zou grondig veranderen en dat is nu niet onze keuze”, verduidelijkt de abt.

“Gezien de huidige situatie van de kerk en van het religieuze leven lijkt het gewaagd om nu een klooster als klooster te verbouwen, want bouwen is investeren in de toekomst. Wij beseffen dat het een waagstuk is, omdat het een zaak is van geloof en vertrouwen.”

Architect bOb Van Reeth noemt het een droom van een opdracht. “De belangrijkste persoon in dit project is de bouwheer. De cisterciënzers hebben een heel goede traditie van ruim negen eeuwen.” Bij dit bouwproject koestert hij vijf themata: duurzaam, eenvoud, verinnerlijking, dierbaar en tijdloos.
Architect Guido Vancoppenolle wijst op de duurzaamheidslijnen. “Vanuit een principiële bescheidenheid en eerbied voor de schepping stond de vraag naar een duurzaam ontwerp met een minimale impact op de omgeving vanaf de eerste besprekingen bij de monniken bovenaan op de agenda. Wij kiezen voor de beperking van de energie-behoefte en voor hernieuwbare energiebronnen.”

De Sint-Sixtusabdij is in 1831 gesticht. De meeste gebouwen dateren uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Het gastenkwartier, waar de broeders tijdens de werkzaamheden zullen wonen, sluit eind deze maand.

Peter Rossel


Terug
Home