De Sint-Sixtusabdij in een historisch perspectief

Uit de vita van Benedictus, geschreven door Paus Gregorius de Grote, weten we dat hij uit "het voornaam geslacht van Nursia" stamde, omstreeks 480 werd geboren en in Rome studeerde. Hij keerde zich af van het moreel verval van Rome en wou monnik worden. Na een verblijf in Subiaco vertrok hij in 529 naar Casinum, waar hij het afgodsbeeld van de voormalige tempel van Apollo vernielde en er een kerk bouwde ter ere van de H. Martinus. De Regel van Benedictus, tot stand gekomen in het klooster van Montecassino, waar hij abt was, werd in de jaren 800 door het Concilie van Aken (815) verplichtend gesteld voor heel het Westen.

Vlaanderen behoorde initieel tot Keltisch gebied, dat eveneens veroverd was door de Romeinen, die deze regio vanaf de V° eeuw dienden te ontruimen ingevolge de invallen van de Franken. Inmiddels was het noordwesten van Europa tot het christendom bekeerd. Grote figuren die tot de missionering hebben bijgedragen zijn vb. de bij Nantes geboren Amandus (gestorven 675) die eerst kluizenaar was vooraleer hij monnik werd en Wynfrith, beter gekend als Bonifatius (ca. 675-754) die eerst monnik was in de abdij van Nursling alvorens missiereizen te ondernemen naar Duitsland.

De Schelde vormde een natuurlijke grens in de IX° eeuw. Zo waren de graven van Vlaanderen vazallen van de koning van Frankrijk voor de gebieden ten westen van de stroom en van de Duitse vorsten voor de gebieden ten oosten ervan. (CELLA BEBORNA - 806)

Keizer Karel V regeerde over een immens gebied dat behoudens de Lage Landen ook het Duitse Keizerrijk, Spanje en delen van Amerika omvatte. In het begin van de XVI ° eeuw was elke feodale band met Frankrijk verbroken. Door de uitgestrektheid van het Habsburgse Rijk, ook het Heilige Roomse Rijk genoemd, werd het moeilijk bestuurbaar en ontstonden broeihaarden van verzet. In deze woelige periode situeren zich, onder het bewind van Filips II, de godsdienstoorlogen (reformatie). Deze situatie mondde op religieus vlak uit in het Concilie van Trente (1545) en in de Vrede van Augsburg (1555), nl. de afzonderlijke staten binnen het Rijk konden tot de katholieke of lutherse godsdienst behoren zoals door de vorsten bepaald "cuius regio, eius religio ."

De regio bleef evenwel niet gespaard van verdere conflicten. Een poging om de Zeventien Provinciën te verenigen tegen Spanje op basis van religieuze tolerantie, was de Pacificatie van Gent van 1576, die evenwel mislukte. De Spaanse legers rukten op en pas door het Verdrag van Münster van 1648 (ook de Vrede van Westfalen genoemd) kwam het tot een wapen-stilstand na de Dertigjarige Oorlog. Ingevolge dit verdrag bleven de Zuidelijke Nederlanden onder het bewind van de Spaanse Habsburgers, die een heropleving van het katholicisme (contra-reformatie) trachtten te bevorderen. (BIRGITTIJNEN - 1615 - 1784)

Toen aan het Napoleontisch tijdperk een einde kwam door de slag te Waterloo in 1815 werd in het Congres van Wenen - opnieuw zonder voorafgaand referendum - beslist de Zuidelijke en de Noordelijke Nederlanden samen te voegen onder Koning Willem I, gebieden die in de voorafgaande tweehonderd jaar nog bitter weinig affiniteiten met elkaar hadden en ook qua religie verschillend waren (katholicisme versus protestantisme). Onderlinge spanningen resulteerden in de Brabantse Omwenteling van 1830 en voerden naar de onafhankelijkheid.

Het ontstaan van de huidige Onze Lieve Vrouw-abdij van Sint-Sixtus te Westvleteren, gelegen in de Belgische provincie West-Vlaanderen in de Westhoek (regio Poperinge/Ieper), situeert zich in 1831, relatief kort na de oprichting van het Belgisch Koninkrijk (1830). Pas in deze nieuwe Staat, waar de monarchie gegrondvest werd op een parlementaire democratie en de nieuwe grondwet garant stond voor godsdienstvrijheid, kon het abdijleven opnieuw ontkiemen. (TRAPPISTENABDIJ ST. SIXTUS 1831 - ?)